
Co wspólnego mają ze sobą ruch abstynencki, sprzedaż wysyłkowa i prawa wyborcze kobiet? Na Wyspach Owczych bardzo wiele.

Co wspólnego mają ze sobą ruch abstynencki, sprzedaż wysyłkowa i prawa wyborcze kobiet? Na Wyspach Owczych bardzo wiele.

Pierwsze farerskie rondo (rundkoyring) zostało otwarte w roku 1990 w Runavíku.
Na współczesnych mapach drogowych znajdziemy ich już kilkadziesiąt – ponad połowę z nich w samym Tórshavn. Cała wyspa Vágar ma ich tylko trzy. Podobnie jak drugie co do wielkości miasto na Wyspach – Klaksvík. Ale za to tam na środku ronda znajdziemy wielki hak.

W grudniu 2020 roku – wraz z otwarciem Eysturoyartunnilin – oddano do użytku pierwsze na świecie podmorskie rondo. Tak, to ta kropka pośrodku fiordu.
Jedynym na południe od Tórshavn położonym rondem jest to znajdujące się w miasteczku Vágur na wyspie Suðuroy.

Wyspy Owcze poprzecinane są niemal setką bygdagøtur – szlaków, które od stuleci łączą osady. Korzystano z nich by dotrzeć do sąsiedniej wioski, wziąć udział w nabożeństwie, przenieść zmarłego na miejsce wiecznego spoczynku, dostarczyć pocztę. Na długo przed powstaniem asfaltowych dróg i wydrążeniem tuneli to właśnie one stanowiły sieć komunikacyjną na archipelagu.

Zaskakująco niewiele zachowało się z farerskich średniowiecznych świątyń. XIII-wieczny kościół parafialny św. Olafa w Kirkjubøur jest jedynym średniowiecznym farerskim kościołem, w którym nadal odbywają się nabożeństwa.
Farerski Kościół ewangelicko-luterański ma łącznie 61 świątyń. Jedyny katolicki kościół – Mariukirkjan znajduje się w Tórshavn.

Podstawowym paliwem na Wyspach Owczych był przez wieki torf. Pionierskie próby związane z pozyskaniem energii z mas wody podjął w roku 1907 Ólavur á Heygum. Pierwsza, uruchomiona w 1921 r. na Suðuroy, hydroelektrownia działa do dziś.
Samorządowa spółka odpowiedzialna za dostawy energii elektrycznej powstała w 1946 roku.
Pierwsze turbiny wiatrowe zainstalowano w roku 1993. W roku 2020 na opłotkach Tórshavn rozpoczęto produkcję energii z biogazu, zaś rok wcześniej ruszyły testy farmy paneli słonecznych (!) na Suðuroy.
W lutym 2024 r. do sieci trafił prąd z instalacji pozyskującej energię z fal morskich w Vestmannie.
Cel „Vision 2030” zakłada pozyskiwanie energii elektrycznej na Wyspach Owczych wyłączenie ze źródeł odnawialnych.
Page 1 of 4
O osiemnastu wyspach zagubionych wśród północnych mórz. Subiektywnie. Czasem nawet bardzo.Na „Farerskich kadrach” opublikowano dotychczas 258 notek opisujących Wyspy Owcze w 1,673 kadrach.
Tekst i zdjęcia: Maciej Brencz & Materiały udostępnione na licencji CC BY-SA 4.0
Napędzane przez WordPress & Szablon autorstwa Andersa Noréna