Farerskie kadry

Blog o Wyspach Owczych

Kategoria: Literatura (Page 1 of 6)

Gongin

Farerskim słowem gong nazywa się wąskie i długie przejście. Forma określona tego rzeczownika – Gongin – jest nazwą brukowanej, wąskiej, urokliwej uliczki w centrum Tórshavn. W dawne czasy jej świetności przenosi nas opowiadanie Williama Heinesena „Wilgotna ojczyzna”.

Czytaj dalej

Poczytaj mi, Bárðurze

Język farerski, który przez kilka stuleci przekazywany był jedynie w formie ustnej, długo czekał na swoją literaturę. Na fali XIX-wiecznego romantyzmu publikowano farerską poezję, zbiory dawnych ballad i sag. Farerska proza musiała jeszcze poczekać.

Czytaj dalej

Trzej bohaterowie

W 2012 roku Lív Næs wydała płytę zatytułowaną „Keldufar”, na którą trafił wybór jedenastu wierszy Johannesa Andreasa Næsa. Opublikował je po raz pierwszy w 1946 roku jako Flóvin Flekk. Jego wnuczka 66 lat później postanowiła przypomnieć je w muzycznej formie.

Promujący album teledysk do utworu „Grind” trafił na Youtube’a, a stamtąd podesłał go do mnie Marcin Michalski z prośbą o przetłumaczenie choćby kilku fragmentów tekstu.

Czytaj dalej

Farerskie okruszki

Istnieje pewne pytanie, na które udzielenie odpowiedzi sprawia mi za każdym razem olbrzymią trudność.

Dlaczego Wyspy Owcze?

Zwykle odpowiadam, że znajduję tam ciszę i inspirację. To ta z najkrótszych odpowiedzi. Udzielenie jednej z tych dłuższych zajęłoby z pewnością kilka godzin. Niezwykle ciężko bowiem „wytłumaczyć się” komuś z pasji. Z tej nienazwanej do końca ciekawości i tęsknoty.

Nie ma też tej jednej rzeczy, którą szczególnie cenię w Wyspach. To suma wielu, dla postronnych osób za pewne banalnych, drobiazgów. Pewną próbą odpowiedzi na to pozornie proste pytanie z pewnością jest ten blog.

Z każdej wyprawy na Wyspy Owcze staram się przywieźć ze sobą jakiś ich fragment. Kolekcjonuję w ten sposób farerskie okruszki.

Czytaj dalej

Fjøllini standa úti

Poezja Jóanesa Nielsena wzmocniona muzyczną oprawą Orki nie daje o sobie zapomnieć. Dzisiaj na warsztat trafia wiersz „Fjøllini standa úti” z tomiku „Brúgvar av svongum orðum” (pol. Mosty głodnych słów) i albumu „Livandi oyða”.

Fjøllini standa úti
Huld í támi og surrandi flugum
Sveipa í vindi

Wzgórza stojące gdzieś tam
Schowane wśród mgły i brzęczących much
Okryte wiatrem

Eitt hjarta av gróti og vatni
Dukar móti oyrunum
Eg spyrji hjarta: „hvussu kevur tú tað”

Serce z kamienia i wody
Dobija się do w mych uszu
Pytam serca – jak się masz?

Fjøllini standa einsamøll úti
Ongin bjóðar teimum inn
Míni fjøll standa kølduti í myrkrinum
Tey frysta míni fjøll

Wzgórza stojące samotnie gdzieś tam
Nikt nie zaprasza ich do środka
Moje wzgórza stoją zmarznięte w ciemności
Zamarzają moje wzgórza

Page 1 of 6

Tekst i zdjęcia: Maciej Brencz & Materiały udostępnione na licencji CC BY-SA 4.0


Napędzane przez WordPress & Szablon autorstwa Andersa Noréna